Je baadt in de azuren
z'n strelen, jouw kuren
het vergeten behang van je jeugd,
het druipt je ogen uit
Ik neem je bij de hand,
bewandel je hart
voed je sporen
Je schoonheid laat bekoren
Ik bewonder je, wonder
m'n bloed stroomt in jou
m'n zijn is m'n vermoeden
onder je vleugels te toeven
Genegen zijt gij
de vrucht der vrouwen
beschreven in een zucht
ben ik verloren in vertrouwen
RV39