Ik draai de rug

Ik draai de rug naar wie me aansprak.
Ik grijp de woorden als een baby.
Ik neem ze stuntelig in de tang, zwaai ze om de oren.
Ik lig over de vloer gespreid. Te rug verloren.

Het kleed dat je draagt verliest z'n rafels in m'n handen.
Het is de stof die het bloed onder mijn nagels vaagt.
Je baant je weg, je laarzen die m'n voeten omranden.
Ik wandel met je mee omdat je 't zo lief vraagt.

Geef me niet.
Beleef m'n verdriet.
Maal m'n tanden.
De tijd liegt.

Ik speel met jou, jij kitten van plezier.
Ik aai, maai mijn armen door je haar.
Ik weet me blijf met jou. Ik houd je hier.
Ik draai de rug van je weg. Ik kus je klaar.

RV39

Een glas water

Een glas water. Meer vraag ik niet.
Helder. Het vergeet je verdriet.
Samen drinken spoelt onze wonden.
Samen bloeden maakt ons verbonden.

We sluipen samen door het woud.
Op jacht naar andere dagen.
Gegrond, de aarde ligt koud. Klevend.
Kille rovers die onze dromen dragen.

Ik heb het vinden van jou geleerd,
prinses die me grijnzend bereed.
We graven onder onze voeten naar meer.
Draaien de kluiten in ons kleed.

Een glas water blust onze brandende mond,
dompelt onze vragen,
verbleekt wat onze ogen donker maakt.
Met en in jou heb ik mijn dorst gelaafd.

RV39