Met gesloten ogen om je heen dansen.
Op een dag zonder morgen.
Ochtend.
De wind slaat m'n haren.
De geseling van de kater.
Negen levens opgeklopt tot een luchtkasteel.
M'n gedachten zijn conserven die niet bewaren.
Ik verhuil mezelf
met jouw tranen.
Verbleek in de zon.
Vertel zonder verhalen.
Je neemt me af wat ik niet bezit.
Geeft m'n slaap z'n dromen.
Je geeft m'n gebed z'n gezang.
geeft deze waas het hopen.
Uit m'n handendal kom je geslopen.
Strelend in je ontstaan.
Met gesloten ogen om je heen dansen.
Op een dag zonder morgen.
Je laat lachen, je glimmen blijft verborgen.
RV39
Geen opmerkingen:
Een reactie posten