Een glas water. Meer vraag ik niet.
Helder. Het vergeet je verdriet.
Samen drinken spoelt onze wonden.
Samen bloeden maakt ons verbonden.
We sluipen samen door het woud.
Op jacht naar andere dagen.
Gegrond, de aarde ligt koud. Klevend.
Kille rovers die onze dromen dragen.
Ik heb het vinden van jou geleerd,
prinses die me grijnzend bereed.
We graven onder onze voeten naar meer.
Draaien de kluiten in ons kleed.
Een glas water blust onze brandende mond,
dompelt onze vragen,
verbleekt wat onze ogen donker maakt.
Met en in jou heb ik mijn dorst gelaafd.
RV39
Geen opmerkingen:
Een reactie posten